Λίγοι άνθρωποι υπήρξαν τόσο ενδιαφέροντες και αμφιλεγόμενοι όσο ο Κρίστοφερ Χίτσενς. Για όσους δεν τον γνωρίζουν, ήταν Βρετανός-Αμερικανός αρθρογράφος, δημοσιογράφος, ντιμπέιτερ και συγγραφέας πολλών βιβλίων για κοινωνικά ζητήματα της σύγχρονης εποχής. Μερικά από τα πιο γνωστά του έργα είναι Το Δικαστήριο του Χένρι Κίσινγκερ και Η Ιεραποστολική Θέση: Η Μητέρα Τερέζα στη Θεωρία και στην Πράξη. Παρότι τα θέματά του ήταν σοβαρά, δεν έλειπε το χιούμορ—συχνά ήταν ο ίδιος εξαιρετικά αστείος.
Φυσικά, με τόση αμφιλεγόμενη δράση, μάλλον είναι ασφαλές να πούμε πως δεν ήταν άγιος—ούτε πίστευε σ’ αυτούς. Ήταν ανοιχτά άθεος και αυτοαποκαλούνταν αντι-θεϊστής. Η στάση του για τον πόλεμο άλλαζε, ανάλογα με το αν αφορούσε τη Μέση Ανατολή ή τα Βαλκάνια. Υποστήριζε και ταυτόχρονα ασκούσε κριτική σε Αμερικανούς προέδρους όπως ο Κλίντον και ο Μπους, κάνοντάς τον ακόμη πιο ενδιαφέροντα.
Η σημασία του εκλιπόντος Βρετανοαμερικανού συγγραφέα Κρίστοφερ Χίτσενς
Γεννημένος στο Πόρτσμουθ της Αγγλίας ως Κρίστοφερ Έρικ Χίτσενς, ο «Χιτς», όπως τον αποκαλούσαν, υπήρξε από τους πιο προβεβλημένους δημόσιους διανοούμενους στη Βρετανία. Αν και γιος αξιωματικού του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού, έγινε τροτσκιστής όταν μπήκε στο Balliol College, Oxford στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του με πτυχίο στη φιλοσοφία, πολιτική και οικονομικά το 1970 και μετακόμισε στο Λονδίνο για να εργαστεί ως δημοσιογράφος.
Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του εργάστηκε σε διάφορα ειδησεογραφικά πρακτορεία και περιοδικά. Κομβικοί ρόλοι του τότε: στο αριστερό New Statesman, στη Daily Express, αλλά και ως συνεργάτης σε The Atlantic, The Slate και The Nation, όπου διατηρούσε τη στήλη του Minority Report ενώ ζούσε στη Νέα Υόρκη και την Ουάσινγκτον.
Μια από τις πρώτες ηχηρές παρεμβάσεις του ήταν η δημόσια υπεράσπιση του Σαλμάν Ρούσντι, φίλου του, που έγραψε τους Σατανικούς Στίχους. Η θέση του ήταν ξεκάθαρη—υπέρ της ελευθερίας έκφρασης, ανεξάρτητα από το αν συμφωνούσε ή διαφωνούσε. Αργότερα έγινε contributing editor στο Vanity Fair και δημοσίευσε τα σημαντικά του έργα Η Ιεραποστολική Θέση και Το Δικαστήριο του Χένρι Κίσινγκερ.
Στα 90s και στις αρχές των 2000s, εμφανιζόταν συχνά στην τηλεόραση, σε ντιμπέιτ και ως σχολιαστής διεθνών πολιτικών εξελίξεων. Δημοφιλή έργα της εποχής: Γιατί ο Όργουελ μετράει, Thomas Jefferson: Author of America, Τα Δικαιώματα του ανθρώπου του Thomas Paine και Το Θεός Δεν Είναι Μεγάλος: Πώς η Θρησκεία Δηλητηριάζει τα Πάντα. Μαζί με Harris, Dawkins και Dennett αποτέλεσαν την αποκαλούμενη αθεϊστική τετράδα.
Τα πιο γνωστά βιβλία του Κρίστοφερ Χίτσενς
Αν και ο Κρίστοφερ Χίτσενς έγραψε πολλά βιβλία, δοκίμια και άρθρα, δεν μπορούμε να τα καλύψουμε όλα. Θα συνοψίσουμε πέντε από τα σημαντικότερα βιβλία του, αρκετά για να πάρετε μια γεύση από τις ιδιαίτερες απόψεις του. Μερικά διατίθενται στο Speechify σε audiobook για ακρόαση.
Ο Θεός Δεν Είναι Μεγάλος: Πώς η Θρησκεία Δηλητηριάζει τα Πάντα (2007)
Στο βιβλίο του 2007, Ο Θεός Δεν Είναι Μεγάλος, ο Χίτσενς επιχειρηματολογεί γιατί η οργανωμένη θρησκεία αποτελεί τη ρίζα του κακού. Τη θεωρεί παράλογη, μισαλλόδοξη, σύμμαχο του φυλετισμού και του ρατσισμού, εμποδίζοντας την ανθρώπινη πρόοδο. Εστιάζει κυρίως στις αβρααμικές θρησκείες, αλλά σχολιάζει συνοπτικά και τις ανατολίτικες.
Ητς-22: Απομνημονεύματα (2010)
Για όσους συντάσσονται με τις απόψεις του Χίτσενς, το Ητς-22 (2010) θεωρείται το καλύτερό του. Δυστυχώς ήταν το τελευταίο του βιβλίο—η προώθησή του διακόπηκε λόγω διάγνωσης καρκίνου στον οισοφάγο. Είναι διαθέσιμο για ακρόαση στο Speechify, με αφήγηση από τον ίδιο τον συγγραφέα.
Ο Φορητός Άθεος: Απαραίτητα Αναγνώσματα για Μη Πιστούς (2007)
Το 2007 κυκλοφόρησε Ο Φορητός Άθεος, μια συλλογή αθεϊστικών και αγνωστικιστικών έργων, σε επιμέλεια Χίτσενς. Περιλαμβάνει γραπτά των Σπινόζα, Ράσελ, Μαρξ, Αϊνστάιν, Χάρις, Ντόκινς, καθώς και πρωτότυπα κείμενα των Ρούσντι και ΜακΓιούαν.
Επιστολές σε έναν Νέο Αντιρρησία (2001)
Εμπνευσμένο από τη διδασκαλία του στο New School της Νέας Υόρκης, το Επιστολές σε έναν Νέο Αντιρρησία απευθύνεται στον αναγνώστη—«Αγαπητέ Χ»—και εξηγεί τρόπους επιχειρηματολογίας, διαλόγου και αμφισβήτησης θέσεων. Το βιβλίο αναφέρεται σε σπουδαίους στοχαστές όπως ο Όργουελ και ο Ζολά, που ενέπνευσαν τον Χίτσενς.
Το Δικαστήριο του Χένρι Κίσινγκερ (2001)
Αν ψάχνετε τον Χίτσενς στα πιο αμφιλεγόμενά του, ακούστε Το Δικαστήριο του Χένρι Κίσινγκερ στο Speechify. Εδώ καταπιάνεται με τα φερόμενα εγκλήματα πολέμου του Χένρι Κίσινγκερ, πρώην Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ. Ο Χίτσενς αναλαμβάνει ρόλο κατήγορου, αποδίδοντάς του ευθύνη για εγκλήματα πολέμου στο Βιετνάμ, τη Χιλή κι αλλού.
Οι αμφιλεγόμενες πολιτικές απόψεις και η δράση του Χίτσενς
Ο Χίτσενς είχε αμέτρητες αμφιλεγόμενες απόψεις και ιδέες. Κατηγόρησε την Καθολική Εκκλησία για φασισμό, προέβλεψε την προεδρία Τραμπ ήδη από το 2000, επέκρινε τον Τσόμσκι και την ΕΕ. Τα πιο διαβόητα πολιτικά του πιστεύω ήταν η υποστήριξη της δυτικής επέμβασης στη Γιουγκοσλαβία στα 90s και στο Ιράκ το 2003.
Η παρακαταθήκη που άφησε ο Χίτσενς
Ο Χίτσενς άφησε αναμφισβήτητο αποτύπωμα στον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τις τελευταίες δεκαετίες—πολιτικά, κοινωνιολογικά και όχι μόνο. Όμως, πάνω απ’ όλα, θυμάται ως υπερασπιστής της ελεύθερης έκφρασης. Παρόλο που αυτό του δημιουργούσε προβλήματα, μιλούσε ανοιχτά για ό,τι πίστευε, όταν το θεωρούσε απαραίτητο.
Συχνές Ερωτήσεις
Τι συνέβη στον Κρίστοφερ Χίτσενς;
Ο Κρίστοφερ Χίτσενς πέθανε από καρκίνο στο Χιούστον το 2011.
Ήταν ο Κρίστοφερ Χίτσενς μαρξιστής;
Αν και πειραματίστηκε με διάφορες ιδεολογίες, ο Χίτσενς θεωρούσε τον εαυτό του μαρξιστή μέχρι το τέλος της ζωής του.
Τι είπε ο Κρίστοφερ Χίτσενς για την πριγκίπισσα Νταϊάνα;
Ο Χίτσενς χαρακτήρισε την Νταϊάνα αφελή και ασήμαντη, δίνοντάς της ελάχιστη σημασία μέχρι τον θάνατό της και την προβολή του στα ΜΜΕ. Τότε άρχισε να μιλά επικριτικά για εκείνη, χρησιμοποιώντας συχνά υβριστικό λόγο.
